Psychologia on-line
Anonimowość, profesjonalizm, bezpieczeństwo Płatności

Płatności

Masz pytanie?
Skontaktuj się z nami!



                        zapomniałeś hasła? załóż konto

Zakres pomocy psychologicznej - zdrada, rozpad relacji

Powiększ zdjęcie

Zdrada to bolesne, bardzo obciążające doświadczenie. Trudno przeżyć, że bliska osoba którą darzyło się zaufaniem, oddala się w ten sposób. Nawet gdy osoba zdradzona próbuje zapomnieć i żyć dalej smutek, żal, złość, rozgoryczenie powracają... Stając się ofiarą zdrady człowiek wpada w chaos, czuje się rozbity. Zdradzony partner może zadawać sobie szereg najtrudniejszych pytań: dlaczego to się stało? Jak to możliwe? W czym ta druga kobieta/mężczyzna była/był lepsza/y? W sytuacji odrzucenia nietrudno stracić poczucie własnej wartości, obwiniać siebie o to, co się stało i umacniać się w poczuciu krzywdy. Łatwo też o oskarżenia, osądzanie, roztrząsanie kwestii winy partnera, prowadzące często do działań odwetowych. Ten kto zdradził próbuje się bronić ale to prowadzi do kolejnych konfliktów, oddalenia i pogłębiającej się wzajemnej niechęci. Po zdradzie trudno ułożyć wspólne życie na nowo. Na ogół prowadzi ona do rozpadu związków. Partnerzy rozstają się w emocjach, nie dając sobie szansy na żadne wyjaśnienia. Bywa też, że nie chcą zerwać tej relacji ale pozostawanie w niej staje się udręką dla obojga.

Wiadomość o zdradzie z pewnością wywołuje bardzo silne emocje. To naturalne, że odczuwa się olbrzymie rozgoryczenie i smutek. Pojawiają się też złość, rozczarowanie i żal oraz ból odrzucenia. Dobrze jest poczuć te emocje i dać sobie czas na ich przeżycie. Będą one przychodzić i odchodzić, pojawiać się w całych konstelacjach, trochę się uciszać, by potem znów wybuchnąć z wielką siłą. Ważne jest, aby nie obwiniać siebie i nie skupiać się w sposób natrętny, intensywny na osądzaniu partnera, który się tej zdrady dopuścił. Pomaga obserwacja swoich reakcji i porządkowanie myśli. Dużym wsparciem mogą być rozmowy z przyjaciółmi, którzy potrafią okazać empatię, wysłuchać bez oceniania i dawania rad. Opowiadając własną historię zaufanej, życzliwej osobie, która dźwiga ciężar doznawanych emocji oczyszczamy się z silnych uczuć, najgorszych myśli, wyobrażeń i lęku przed przyszłością. Najgorsza jest samotność, wielogodzinne rozważania i myśli, to najlepsze przyjaciółki depresji.

Doświadczenie zdrady zalewa nas poczuciem cierpienia. Ono z pewnością potrzebuje czasu, aby móc spokojnie wybrzmieć. Niejedno tracimy poprzez rozczarowanie najbliższą osobą. Każda strata rodzi żal. Niejedno nasze doświadczenie życiowe potrzebujemy opłakać… Nie jest to akt jednorazowy. Żałoba po rozpadzie relacji wymaga czasu. Ważne, by nie zaprzeczać tej energii, nie powstrzymywać jej. Zgoda na nią pozwala przyjść i odejść dalej fali spłukującej doświadczenie, które było i być może już nie wróci. Pozwala pożegnać się także z tym, co było dobre, ponieważ związek nie powstałby i nie trwał, gdyby zdarzały się w nim wyłącznie złe rzeczy. Partnerstwo, nawet jeśli kończy się rozstaniem, zmienia nas. Dobrze, jeśli zmienia nas na lepsze, przydaje mądrości, otwartości, rozumienia siebie i innych. Gorzej, jeśli pozostawia nas z poczuciem krzywdy, zamknięciem wobec życia i miłości, lękiem przed nimi, albo z żałobą, która zamyka nam możliwość zaakceptowania nadziei… W życiu człowieka pojawiają się jednostki, które są cudowne, stanowią błogosławieństwo i szczęście, ale zjawiają się i takie, które stają się cennymi lekcjami na przyszłość.

« powrót