Psychologia on-line
Anonimowość, profesjonalizm, bezpieczeństwo Płatności

Płatności

Masz pytanie?
Skontaktuj się z nami!



                        zapomniałeś hasła? załóż konto

Zakres pomocy psychologicznej - samoocena

Powiększ zdjęcie
Większość z nas ma silną potrzebę spostrzegania siebie jako przyzwoitych, kompetentnych, sympatycznych i honorowych osób. Powodem, dla którego spostrzegamy świat tak, a nie inaczej, jest to, iż zmierzamy do realizacji potrzeby nakazującej doskonalić pożądane wyobrażenie samego siebie lub, innymi słowy, podnosić samoocenę. Mając wybór pomiędzy zniekształceniem obrazu świata w celu podtrzymania dobrego samopoczucia a odzwierciedleniem świata adekwatnie, ludzie często wybierają tę pierwszą opcję.

Samoocena danej osoby jest to uogólniona oceniająca postawa wobec samego siebie, która może silnie wpływać na nasze myśli, nastroje i zachowanie. Istnieją dowody na to, że dla większości ludzi podtrzymanie samooceny i zachowanie integralności samowiedzy jest samodzielnym źródłem motywacji.

Zaniżona ocena samego siebie to stan, w którym człowiek przypisuje sobie niższe możliwości, niż ma rzeczywiście, a więc nie docenia swoich zdolności czy swojej społecznej atrakcyjności; ocenia moralną wartość swoich czynów niżej, niż one na to zasługują; spodziewa się od innych ludzi mniej niż to jest uzasadnione itp. Główną konsekwencją takiej zaniżonej samooceny bywa ograniczenie aktywności, w rezultacie, czego jednostka osiąga znacznie mniej niż by mogła. Ludzie, których cechuje zaniżona samoocena, nie podejmują się wykonania trudniejszych zadań, ponieważ nie wierzą, że potrafią je wykonać.

Zawyżona samoocena polega na przypisywaniu sobie możliwości wyższych niż rzeczywistych. Wskutek tego człowiek bezkrytycznie podejmuje się trudnych działań. Nie zawsze daje to negatywne wyniki. Jeżeli błąd nie był zbyt duży, napotkane trudności mogą wpłynąć na człowieka mobilizująco i w rezultacie osiąga on więcej niżby mógł, gdyby kierował się chłodną oceną swoich możliwości. Jeżeli błąd jest zbyt duży, gdy ocena własnej osoby jest zbyt „zawyżona”, człowiek naraża się na to, że spotyka go zawód, i na frustrację; chcąc się przed nimi bronić stara się za wszelką cechę pomniejszyć własną winę, przerzucając odpowiedzialność za niepowodzenie na innych. Człowiek taki sprawia też zawód innym ludziom, ponieważ nieodpowiedzialnie podejmuje zadania, których nie jest w stanie wykonać.

« powrót